تا دل هرزه گردِ من
رفت به چین ِ زلف او
زان سفر ِ دراز خود
عزم وطن نمی کند
نمی کند
نمی کند
...
پ . ن 1 : امام رضای مهربان و بانو فاطمه معصومه ! ممنونم .
پ . ن 2 : برای همه دوستان عزیزی که در گودر و وبلاگ کامنت عمومی و خصوصی گذاشته بودند و کسانی که پیامک زده بودند ، مشخصاً با ذکر همان خواسته هایشان ، دعا کردم و خیلی امیدوارم که ان شاء الله همگی حاجت روا باشیم نه به خاطر دعاکننده که خود روسیاه است بلکه برای کرم و فضل و بزرگواری امامانی که به پابوسشان رفتیم و پذیراییمان کردند.
پ . ن 3: مدتهاست سفرنامه ننوشته ام . این بار اما از بس لحظه لحظه این سفر معنوی ، جای نوشتن دارد به امید خدا چیز مفصلی خواهم نوشت . خدا را چه دیده اید شاید جایزه بهترین سفرنامه این ده روزه که یک زیارت عمره مفرده است نصیبم شد !
مرتبط:
برخی از دلنوشته ها و تصاویر این سفر خاطره انگیز را بجز در وبلاگهای شخصی دوستان، می توانید در « از بلاگ تا کربلا » ببینید و بخوانید.
پروفایل تقی دژاکام
